29 - كتاب عطاياى قطعى نوع سيزدهم از توابع دين ، عطاياى منجزّه و قطعى است مانند : وقف ، سكنى ، صدقه ، هبه و جز آنها و در قرآن مجيد آيات مخصوص با اين عناوين نيست ، بلكه آياتى وجود دارد كه از عموميّت و گستردگى آنها مىتوان استفاده نمود ، آياتى كه تشويق به خيرات و مبرّات دارند . پس همهء اين عناوين داخل كادر آن عمومات مىگردند . مرحوم قطب راوندى و فاضل معاصر ما ( بحرانى ) آياتى را ذكر كرده‌اند : [ 274 ] آيهء اوّل : « لَنْ تَنالُوا الْبِرَّ حَتَّى تُنْفِقُوا مِمَّا تُحِبُّونَ » ؛ « 1 » « شما هرگز به مقام برّ و نيكوكارى نمىرسيد ، تا اينكه انفاق نمائيد . از هر آن چيزى كه دوست مىداريد » . [ 275 ] آيهء دوّم : « وَ ما تُقَدِّمُوا لِأَنْفُسِكُمْ مِنْ خَيْرٍ ، تَجِدُوهُ عِنْدَ اللَّهِ هُوَ خَيْراً وَ أَعْظَمَ أَجْراً » ؛ « هر آن چيز از خيرات كه جلوتر از خود تقديم داشته‌ايد ، پيش خدا به عنوان خير و بزرگ‌ترين پاداش ، خواهيد يافت » . « 2 » [ 276 ] آيهء سوّم : « لَيْسَ الْبِرَّ أَنْ تُوَلُّوا وُجُوهَكُمْ قِبَلَ الْمَشْرِقِ وَ الْمَغْرِبِ وَ لكِنَّ الْبِرَّ مَنْ آمَنَ بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ وَ الْمَلائِكَةِ وَ الْكِتابِ وَ النَّبِيِّينَ وَ آتَى الْمالَ عَلى حُبِّهِ ذَوِي الْقُرْبى وَ الْيَتامى وَ الْمَساكِينَ وَ ابْنَ السَّبِيلِ وَ السَّائِلِينَ وَ فِي الرِّقابِ » ؛ « 3 » « نيكوكارى تنها روگرداندن به مشرق و مغرب ( جهت نماز و دعا ) نيست . بلكه نيكوكارى عبارت است از احسان به ذوى القربى ، يتيمان ، مساكين و ابن سبيل . سائلان و بردگان » . بحث پيرامون اين آيات نورانى در ابواب خود گذشت ، دليلى جهت اعادهء آنها نيست و تمام بحث و گفتگو در مورد امور چهارگانهء فوق ( وقف ، سكنى ، صدقه و هبّه ) در

--> ( 1 ) . سورهء ال عمران ، آيهء ، 29 ( 2 ) . سورهء مزمل ، آيهء ، 20 ( 3 ) . سورهء بقره ، آيهء 177 .